دلگفته های مرحوم میرزا اسماعیل دولابي شماره یک

 

 

_{۱-من نمي دونم چرا كسي خواب نمي بينه كه يه آقاي سيدي چند تا طناب و ريسمون دستش باشه.}

_{هي آدم ها رو بكشه اين‌ور و اون‌ور.}

_{ازش بپرسن اينا چيه؟}

_{بگه با اين طنابا آدم هايي رو كه مي خوان برن پيش شيطون مي كشم طرف خدا.}

_{بعد بگه طناب ما كو؟}

_{بگه تو ريسمون نمي خواي،خودت مياي}

                                             _{(اسمائيل دولابي)}

 

_{۲-آقا شانسمون چه خوب بود تو اين دستگاه خدا.}

                        _{دوره‌ي اسلام اومديم، دوره غيبت.اونم آخرالزمون.}

                                        _{تازه اونم نزديك ظهور.}

                             _{همچين تا سر سفره نشستيم سفره پهن شد.}

       _{اصلا راهمون اين قدر نزديك شد كه تا اومديم بايد از اون ور بريم بهشت.}

                                   _{ديگه دنيا و عبادت هم نداريم حتي.}

                                              _{(اسمائيل دولابي)}

 

 

_{۳-آقا ببين چيكار كرد با ما.}

_{اول يه جوري مدارا كرد باهامون كه انگار اصلا طرف گناه نرفتيم.}

_{به اين راضي نشد.}

_{جوري تا كرد انگار ما داريم بهش لطف مي كنيم، نه اون.}

_{باورت مي شه!}

_{از اين بالاتر رفت.}

_{يه جوري كه انگار ما عامرايم و اون مامور.}

_{شنيدي گفتن "ادعوني، استجب لكم"}

_{اسمائيل دولابي}